sábado, 3 de enero de 2009

Punto. Aparte

Y si la distancia nos desgasta las palabras...
¿De dónde sacamos los motivos?

1 comentario:

Siño dijo...

Que foto tan chula!! Imposible non namorarse de ti! (aínda que sexa trala cortina dun cine de verán... :) )

Jo, xa ves que teño o blog abandonado de todo. Fai case un ano que non escribo! Será que non teño nada que dicir... supoño que xa non o tiña cando escribía algo. Ademáis, vendo como ti fías as palabras para convertelas en algo precioso, quítanselle as ganas a un de escribir e quedarse só lendo e mirando.

Lerte é unha inspiración e un sopro de aire fresco, e aínda que as miñas letras xa hai tempo que morreron, espero seguirte lendo durante moito tempo, porque aínda que nos coñezamos moi pouquiño de vez en cando consegues tocarme fibras ás que non chegan coñecidos de moitos anos.

Segue vivindo, preciosa. E respirando. E escribindo. No teu caso as tres cousas son a mesma. Aínda que non te poida "veer nem falar", a través do teu blog vólveste máis auténtica cá mesa sobre a que estou escribindo.

Un bico, Tami. E... FELIZ ANO